Eşler, evliliğe kendi kök ailelerinden devraldıkları farklı değer yargıları ve yetiştirilme tarzlarıyla katılırlar. Bir araya gelen iki farklı inanç sistemi, çocuk yetiştirme sürecinde sıklıkla belirgin farklılıklar yaratma potansiyeli taşır. Eşlerden birisi sınır koyan, kuralcı ve disiplin odaklı bir yaklaşımı benimserken, diğer eş daha esnek, koruyucu ve tavizkar bir tutum sergileme eğilimi gösterebilir (Baumrind, 1991).

Ebeveynler arasındaki uyumsuzluk, çocuğun zihninde tutarsız bir sınır algısı yaratır. Gelişim çağındaki çocuklar, istediklerini elde etmek amacıyla daha esnek davranan ebeveyne yönelerek ev içindeki otorite boşluğunu kullanma eğilimi gösterebilirler. Yaşanan tutarsızlık, çocuğun hangi kurallara uyacağını kestirememesine ve güven duygusunun zedelenmesine yol açar. Tutum farklılıkları çocuğun dünyasını karmaşıklaştırmanın yanı sıra, eşler arasında da yoğun bir güç mücadelesi ve eleştiri döngüsü başlatır (Belsky, 1984). Eşler, birbirlerini aşırı sert veya aşırı esnek olmakla suçlayarak evliliklerindeki duygusal bağı ve takım ruhunu zedeleme riski yaşarlar.

Aile Danışmanlığında Ortak Ebeveynlik Becerileriyle Çalışmak

Psikolojik danışmanlık sürecinde temel hedef, eşleri birbirlerinin rakibi konumundan çıkarıp, aynı takımda yer alan uyumlu ortaklara dönüştürmektir. Seanslarda, her iki eşin kendi çocukluk deneyimleri ve kök ailelerinden getirdikleri inanç sistemleri güvenli bir ortamda araştırılır (Minuchin, 1974). Kuralcı ebeveynin tutumunun altındaki çocuğun zarar görmesi kaygısı ile esnek ebeveynin tutumunun altındaki çocuğun sevgisini kaybetme korkusu şefkatle ve empatiyle ele alınır.

Eşlerin, çocuk yetiştirme konusunda asgari müşterekte buluşarak ortak kurallar belirlemeleri sağlanır (Gottman, 2011). Ebeveynlerin, çocukların yanında tutarlı bir iletişim dili kullanmaları ve alınan kararların arkasında birlikte durmaları teşvik edilir. Yürütülen çalışmalar sonucunda aile sistemi, çocuğun güvenle gelişebileceği net sınırlara ve eşlerin birbirini desteklediği huzurlu bir yapıya kavuşur. Ev içindeki çatışmaların yerini işbirliğine dayalı, kapsayıcı bir ortak ebeveynlik anlayışı alır.

Kaynaklar

Baumrind, D. (1991). The influence of parenting style on adolescent competence and substance use. Journal of Early Adolescence, 11(1), 56-95.

Belsky, J. (1984). The determinants of parenting: A process model. Child Development, 55(1), 83-96.

Gottman, J. M. (2011). The science of trust: Emotional attunement for couples. W. W. Norton & Company.

Minuchin, S. (1974). Families and family therapy. Harvard University Press.